Magda

Jak powinna wyglądać zieleń w mieście, żeby nie była tylko zbiorem parków, skwerów i pojedynczych drzew?  I jak połączyć ją w system, który odpowiada na potrzeby mieszkańców, wspiera przyrodę oraz pomaga miastu radzić sobie ze zmianami klimatu?

Tym pytaniom poświęcony jest projekt „Systemy Zieleni dla Miast na miarę wyzwań XXI w. – Zielone Sieci”, realizowany przez Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II we współpracy m.in. z Urzędem Miasta Lublin, Ministerstwem Klimatu i Środowiska, Instytutem Rozwoju Miast i Regionów oraz organizacjami społecznymi. Jednym z głównych celów projektu jest opracowanie Koncepcji systemu zieleni dla Lublina, a także modelu, który będzie można wykorzystać w innych polskich miastach. Zieleń jest tu traktowana nie jako dodatek do miejskiej infrastruktury, ale jako część struktury miasta. Chodzi o to, jak poszczególne tereny zieleni mogą być ze sobą powiązane, jak odpowiadają na potrzeby mieszkańców i jak mogą wspierać adaptację miasta do zmian klimatu. W ramach projektu prowadzone są również badania, działania partycypacyjne i prace nad materiałami, które będą mogły służyć mieszkańcom, instytucjom i szkołom także po zakończeniu projektu.

To podejście dobrze koresponduje z jedną z idei programowych Europejskiej Stolicy Kultury Lublin 2029, Zieloną siecią RE:UNION. W aplikacji konkursowej zaproponowano wykorzystanie charakterystycznego dla Lublina systemu suchych dolin i wąwozów oraz połączenie go z innymi terenami zieleni w spójną sieć. Ma ona obejmować m.in. doliny rzeczne, wąwozy, lasy, parki, ogrody działkowe, tereny rolne i inne obszary o znaczeniu przyrodniczym.
Zielona sieć RE:UNION zakłada nie tylko lepszy dostęp do tych miejsc, ale także wykorzystanie ich jako przestrzeni działań kulturalnych i edukacyjnych. W programie ESK wskazano m.in. Park Bronowice, tereny zielone Tatar, Zielone Błonia pod Zamkiem oraz planowany naturalistyczny Park Nadrzeczny. Ważnym elementem sieci ma być również Dolina Bystrzycy. Dlatego wiedza i rozwiązania wypracowywane w ramach „Zielonych Sieci” mogą mieć znaczenie także dla realizacji długofalowej wizji Lublina związanej z ESK 2029. Nie chodzi wyłącznie o tworzenie kolejnych terenów zieleni, ale o ich dostępność i sposób funkcjonowania w mieście.

Dotychczasowe prace zostaną podsumowane podczas konferencji „Zielone Sieci – Systemy Zieleni dla Miast”, która odbędzie się 23–24 września 2026 roku w Lublinie.

Pierwszy dzień zostanie poświęcony m.in. procesowi tworzenia Zielonej Sieci Lublina, analizie stanu miejskiej zieleni i jej znaczeniu dla adaptacji miasta do zmian klimatu. W programie znalazły się także przykłady rozwiązań z innych polskich miast oraz prezentacja doświadczeń Hamburga. O systemie zieleni tego miasta opowie dr Cornelia Peters, koordynatorka projektu „Grünes Netz Hamburg”.
Drugi dzień będzie dotyczył szerszego spojrzenia na systemy zieleni. Uczestnicy porozmawiają o tym, jak takie systemy tworzyć, rozwijać i wdrażać w praktyce. Pojawią się również przykłady z Singapuru, przedstawione przez Yvonne Tan, dyrektorkę pracowni DP GREEN i prezes Singapore Institute of Landscape Architects.

Konferencja jest skierowana do osób zainteresowanych zielenią miejską, planowaniem przestrzennym, zrównoważonym rozwojem i adaptacją miast do zmian klimatu.
Udział w wydarzeniu jest bezpłatny. Obowiązuje rejestracja.
Zgłoszenia można przesyłać do dnia 15 września 2026 r.
FORMULARZ REJESTRACYJNY

 Konferencja „Zielone Sieci – Systemy Zieleni dla Miast”
📆 23–24 września 2026 r
📍 Hotel Victoria, ul. Narutowicza 58/60, Lublin

Projekt „Zielone Sieci” jest realizowany od marca 2024 roku i potrwa do września 2026 roku. Jego efektem ma być nie tylko koncepcja zieleni dla Lublina, ale także wiedza i narzędzia, które będzie można wykorzystać w dalszym planowaniu miasta. To również ważny punkt odniesienia dla myślenia o tym, jak w przyszłości rozwijać Zieloną sieć RE:UNION i łączyć działania związane z przyrodą i codziennym życiem mieszkańców.

5 września w całej Polsce po raz piętnasty odbędzie się Narodowe Czytanie. Tegoroczną lekturą są „Dziady” Adama Mickiewicza. W Lublinie wspólne czytanie będzie miało szczególny kontekst – w Bibliotece Uniwersyteckiej KUL znajduje się najstarsza znana dziś redakcja II części dramatu, a samo wydarzenie jest częścią projektu „Teatr Przemiany” Europejskiej Stolicy Kultury Lublin 2029.

„Dziady” od niemal dwóch stuleci są czytane, wystawiane i interpretowane na nowo. Tegoroczne Narodowe Czytanie daje kolejną okazję, by spotkać się z dramatem Mickiewicza, tym razem także w miejscu, które przechowuje ślad jego powstawania. Pod sygnaturą Rkp 731 Biblioteka Uniwersytecka Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II przechowuje kopię II części „Dziadów” sporządzoną przez Jana Czeczota i poprawianą ręką Mickiewicza. Autograf poety zaginął, dlatego zachowany dokument ma szczególne znaczenie: jest najstarszą znaną dziś redakcją utworu i jedynym świadectwem jego wersji wcześniejszej niż pierwodruk.

Nie chodzi jednak wyłącznie o wartość zabytkową tych kart. Ich znaczenie tkwi również w tym, że pozwalają zobaczyć dzieło w trakcie powstawania. Na kolejnych stronach zachowały się poprawki autora. Widać na nich, jak tekst stopniowo nabierał kształtu, zanim przybrał ostateczną, znaną nam postać. Dzięki temu „Dziady” można zobaczyć nie tylko jako tekst, który znamy z lektury, ale także jako dzieło, które rodziło się z kolejnych pomysłów autora.

W Lublinie ta perspektywa jest szczególnie interesująca również dlatego, że tegoroczne czytanie jest częścią „Teatru Przemiany”, projektu realizowanego w ramach programu Europejskiej Stolicy Kultury Lublin 2029. Jego punktem wyjścia jest polska tradycja teatralna i pytanie o to, jak może ona być obecna we współczesnej kulturze. Wspólne czytanie „Dziadów” staje się więc nie tylko spotkaniem z klasycznym tekstem, ale również częścią szerszej pracy nad tym, jak dziś odczytujemy nasze dziedzictwo i co możemy z niego wydobyć dla współczesnego teatru.

To także spotkanie różnych środowisk. W przygotowanie wydarzenia zaangażowani są badacze i środowisko akademickie, Biblioteka Uniwersytecka KUL, która przechowuje i udostępnia dokument, oraz lubelscy artyści i ludzie teatru, którzy nadadzą tekstowi głos podczas wrześniowego czytania. Współpraca tych środowisk pozwala spojrzeć na „Dziady” z kilku perspektyw jednocześnie, jako dzieło literackie, dokument historyczny i żywy tekst sceniczny.

5 września Lublin dołączy więc do ogólnopolskiego czytania „Dziadów”, ale zrobi to na swój własny sposób.  Z jednej strony będzie to spotkanie z tekstem, który należy do kanonu polskiej literatury. Z drugiej okazja, by zajrzeć za kulisy jego powstawania i zobaczyć, jak wiele może zmienić się między pierwszym zapisem a ostateczną wersją dzieła.

PROGRAM OD-CZYTYWANIA

fot. materiały organizatora

Od 25 do 27 września Targi Lublin będą miejscem spotkań czytelników, autorów i wydawców. W programie Lubelskich Targów Książki znalazły się spotkania autorskie, rozmowy o literaturze, warsztaty oraz wydarzenia dla dzieci i młodzieży. Wśród zaproszonych gości są m.in. Marcin Wroński, Andrzej Pilipiuk, Grzegorz Kasdepke, Alicja Sinicka, Magda Stachula i Ałbena Grabowska.

Lubelskie Targi Książki to trzy dni poświęcone książkom, ale też okazja do spotkania z ich twórcami i poznania oferty wielu wydawnictw. W jednym miejscu będzie można znaleźć literaturę piękną, kryminały, thrillery, fantastykę, reportaże, książki młodzieżowe i dziecięce, publikacje popularnonaukowe, poradniki czy książki biznesowe.

Jednym z najważniejszych punktów programu będą spotkania z pisarkami i pisarzami reprezentującymi różne gatunki literackie.

Z czytelnikami spotka się Marcin Wroński, autor silnie związany z Lublinem. Do miasta przyjedzie również Andrzej Pilipiuk, którego książki od lat cieszą się popularnością wśród miłośników fantastyki i literatury przygodowej, oraz Grzegorz Kasdepke, autor książek dla dzieci. W programie znalazły się również spotkania z autorkami kryminałów, thrillerów i powieści obyczajowych. W Lublinie pojawią się Alicja Sinicka, Melissa Darwood, Katarzyna Wycisk, Magda Stachula i Ałbena Grabowska. Nie zabraknie propozycji dla młodszych czytelników. Z uczestnikami spotkają się Agnieszka Stelmaszyk, autorka popularnych serii przygodowych dla dzieci, oraz Agnieszka Mielech, twórczyni serii „Emi i Tajny Klub Superdziewczyn”. Spotkania będą okazją do rozmowy o książkach, bohaterach, inspiracjach i pracy nad kolejnymi powieściami. Będzie też możliwość zdobycia autografów i poznania najnowszych publikacji zaproszonych autorów.

Wydawnictwa, nowości i książki dla każdego czytelnika

Wśród wystawców znajdzie się Wydawnictwo Albatros, oferujące m.in. thrillery, powieści obyczajowe i książki autorów popularnych na całym świecie. Obecna będzie także Grupa Wydawnicza Foksal z markami W.A.B., Wilga, Uroboros, Buchmann i FoxGames. Na jej stoisku będzie można znaleźć książki dla dorosłych, młodzieży i dzieci. Swoją ofertę pokaże również Grupa Helion, do której należą m.in. Helion, Onepress, Sensus, Bezdroża, Editio, Editio Red, BeYA, Sploty i Czytalisek. Wśród proponowanych tytułów znajdą się książki technologiczne i biznesowe, poradniki, literatura obyczajowa i romantasy, publikacje podróżnicze oraz książki dla młodszych odbiorców. Do grona wystawców dołączą także Dom Wydawniczy REBIS, Wydawnictwo Znak, Wydawnictwo Dolnośląskie  oraz inni przedstawiciele rynku wydawniczego.

Program dla dzieci i młodzieży

Lubelskie Targi Książki przygotowały także program dla najmłodszych. Przez wszystkie trzy dni w Strefie Miejskiej Biblioteki Publicznej będzie można wziąć udział w zabawie „Zaprogramowani na czytanie”. Edukacyjne roboty Photon i GeniBot będą punktem wyjścia do połączenia literatury, nowych technologii i nauki programowania.

W piątek odbędą się m.in. rodzinne warsztaty plastyczne „Perełka i łuska, czyli morski świat twórczości”, zajęcia historyczno-kulinarne „Słowianie od kuchni, co jedli nasi przodkowie?”, warsztat rękodzielniczy „Morski świat, który inspiruje”, warsztaty języka koreańskiego oraz zajęcia „Stwórz brakujący element obrazu”.

W sobotę dzieci będą mogły stworzyć własne miasteczko podczas warsztatów inspirowanych książką „Balonowa 5” Małgorzaty Herby i Mikołaja Pasińskiego. **Agnieszka Mielech** zabierze uczestników w literacką podróż do Paryża wraz z bohaterami serii „Emi i Tajny Klub Superdziewczyn”.

W programie znalazły się również warsztaty literacko-plastyczne inspirowane książkami Małgorzaty Strzałkowskiej, zajęcia z języka japońskiego i tajskiego oraz warsztat „Złóż swoją książkę”. Dzień zakończą zajęcia „Potwory też potrzebują książki”, łączące literackie zagadki z pracą plastyczną.

W niedzielę na uczestników czeka Magiczna strefa Hogwartu. Będzie można sprawdzić, do którego domu czarodziejów się należy, i wziąć udział w grach inspirowanych światem Harry’ego Pottera.

Agnieszka Stelmaszyk poprowadzi warsztaty literacko-plastyczne inspirowane serią „Mazurscy w podróży”. Książki, mapy i ilustracje staną się punktem wyjścia do poznawania świata. Dzieci będą mogły również stworzyć własne pluszowe jamniczki podczas warsztatów z „Ekipą Henryka” oraz poznać technikę monotypii roślinnej.

Lubelskie Targi Książki – informacje

25–27 września 2026
Targi Lublin, ul. Dworcowa 11, Lublin

Godziny otwarcia:
piątek: 10:00–19:00
sobota: 10:00–19:00
niedziela: 10:00–16:00

W piątek, 25 września, wstęp jest bezpłatny po wcześniejszej rejestracji.

Bilety na sobotę i niedzielę można kupić online za pośrednictwem platformy ToBilet.pl oraz aplikacji Grupa MTP APP.

Szczegółowy program spotkań, warsztatów i wydarzeń towarzyszących oraz informacje organizacyjne są dostępne na stronie Lubelskich Targów Książki.

Organizatorem wydarzenia jest Grupa MTP.

Podczas pobytu w Japonii zrealizowałam cykl wizyt studyjnych i spotkań roboczych z przedstawicielami japońskich teatrów lalek. Celem wyjazdu było nawiązanie międzynarodowych partnerstw oraz poznanie metod pracy, które mogą znaleźć zastosowanie w projekcie „Rehab”, rozwijanym w ramach programu Europejskiej Stolicy Kultury Lublin 2029.

„Rehab” zakłada wykorzystanie teatru lalek jako narzędzia wspierającego dzieci i młodzież w radzeniu sobie z doświadczeniami traumatycznymi, przede wszystkim związanymi z wojną, ale także z katastrofami naturalnymi i innymi sytuacjami kryzysowymi.

Jednym z miejsc, które odwiedziłam, był Hitomiza Puppet Theatre w Kawasaki. Poznałam historię i sposób funkcjonowania teatru, jego działalność artystyczną i edukacyjną. Ważną częścią wizyty było poznanie tradycji bunraku oraz udział w praktycznych warsztatach animacji lalek. Rozmawialiśmy także o pracy teatru z dziećmi i możliwościach współpracy przy przyszłych projektach edukacyjnych i społecznych. W Puk Puppet Theatre w Tokio rozmawiałam o repertuarze, działalności edukacyjnej i organizacji pracy teatru. Wymieniliśmy doświadczenia dotyczące teatru dla dzieci, edukacji teatralnej oraz projektów społecznych. Jednym z tematów była możliwość rozwijania współpracy międzynarodowej. Kolejnym punktem wizyty był Yamabikoza Theatre w Sapporo, gdzie szczególnie interesowały mnie metody pracy z dziećmi i młodzieżą. Rozmawialiśmy o tym, jak teatr lalek może wspierać rozwój kreatywności, wyrażanie emocji i budowanie poczucia bezpieczeństwa. Ważnym kontekstem były doświadczenia teatru w społecznościach dotkniętych skutkami katastrof naturalnych. W Kogumaza Theatre w Sapporo uczestniczyłam w spotkaniach związanych z obchodami 50-lecia teatru. Była to okazja do poznania historii instytucji, jej relacji z lokalną społecznością oraz sposobu prowadzenia wieloletniej działalności artystycznej i edukacyjnej dla dzieci. Rozmawialiśmy także o możliwości udziału japońskich artystów w projektach realizowanych w Lublinie.

Ważną częścią wyjazdu był World Children’s Puppet Theatre Forum w Sapporo. Podczas forum zaprezentowałam działalność Teatru im. H. Ch. Andersena w Lublinie oraz realizowane przez instytucję projekty edukacyjne, społeczne i międzynarodowe. Obok teatrów z Tajlandii, Tajwanu, Czech, Słowacji i Węgier przedstawiłam również założenia projektu „Rehab”. Dużo miejsca podczas rozmów zajmowały japońskie doświadczenia związane z pracą z dziećmi po katastrofach naturalnych. Szczególnie interesowały mnie działania podejmowane po trzęsieniu ziemi, tsunami i katastrofie elektrowni jądrowej w Fukushimie. Rozmawialiśmy o tym, jak teatr lalek może pomagać dzieciom w wyrażaniu emocji, odbudowywaniu poczucia bezpieczeństwa i powrocie do codziennego funkcjonowania po traumatycznych wydarzeniach.

To doświadczenie jest ważne dla dalszego rozwoju „Rehab”. Jednym z założeń projektu jest stworzenie międzynarodowej sieci ekspertów – psychologów, pedagogów i artystów – którzy wykorzystują teatr lalek w pracy z dziećmi i młodzieżą doświadczającymi traumy. Japońskie doświadczenia mogą stać się jednym z punktów odniesienia dla tego modelu.

Podczas spotkań rozmawialiśmy również o możliwościach zaangażowania japońskich artystów, edukatorów i specjalistów w działania Europejskiej Stolicy Kultury Lublin 2029. Wśród pomysłów pojawiły się warsztaty, rezydencje artystyczne, wymiana doświadczeń oraz wspólne projekty badawcze i edukacyjne.

Wyjazd do Japonii był więc nie tylko okazją do poznania tradycji teatru lalek i współczesnych metod pracy z dziećmi. Pozwolił też rozpocząć rozmowy o długofalowej współpracy między instytucjami z Japonii i Lublina. Jej efektem mogą być wspólne działania skierowane do dzieci i młodzieży, które doświadczyły traumy.

tekst: Agata Sakowicz

Lublin po raz czwarty będzie gospodarzem European Juggling Convention – największego międzynarodowego spotkania społeczności żonglerskiej. Fundacja Sztukmistrze została wybrana organizatorem edycji 2029. Wydarzenie będzie częścią programu Europejskiej Stolicy Kultury Lublin 2029.

Decyzję ogłoszono podczas tegorocznej konwencji w słoweńskim Ptuj. Dla Lublina to powrót do wydarzenia, które odbywało się tu już trzy razy, w roku 2012, 2017 i 2023 roku. W blisko 50-letniej historii EJC żadne inne miasto nie gościło konwencji czterokrotnie.

European Juggling Convention przyciąga co roku kilka tysięcy osób z całego świata, żonglerów, artystów nowego cyrku, performerów i pasjonatów. Przez osiem dni odbywają się warsztaty, spektakle, pokazy uliczne, otwarte sceny i gala artystyczna. Jest też parada, która wychodzi poza przestrzeń samej konwencji i staje się częścią miejskiego życia.

Za organizacją kolejnej edycji stoi Fundacja Sztukmistrze, która od lat buduje w Lublinie środowisko związane z nowym cyrkiem i sztuką uliczną. Powierzenie jej organizacji EJC po raz czwarty jest także wyrazem zaufania międzynarodowej społeczności, zdobytego dzięki doświadczeniu i wcześniejszym edycjom wydarzenia.

Przygotowania do European Juggling Convention 2029 już się rozpoczynają. Za trzy lata do Lublina ponownie przyjadą artyści i miłośnicy żonglerki z wielu części świata. Tym razem w ramach roku, w którym miasto będzie Europejską Stolicą Kultury.

Europejska Stolica Kultury Lublin 2029 z szacunkiem przyjmuje decyzję Jolanty Sienkiewicz-Prochowicz o rezygnacji z funkcji oficerki ds. inkluzywności.

Ze zrozumieniem przyjmujemy powody tej decyzji. Wierzymy, że kultura zaczyna się od szacunku dla drugiego człowieka – jego godności, wolności, tożsamości oraz prawa do życia rodzinnego. Są to wartości, które stanowią fundamentalną część europejskiego dziedzictwa i są ważnym elementem programu Europejskiej Stolicy Kultury Lublin 2029.

Jolanta Sienkiewicz-Prochowicz była i pozostaje ważną osobą dla naszego zespołu. Jej zaangażowanie w budowanie ESK Lublin 2029, a w szczególności w rozwijanie obszaru inkluzywności, ma ogromne znaczenie.

Liczymy na dalszą współpracę z Jolantą i wierzymy, że jej zaangażowanie w budowanie Lublina jako miasta otwartego, różnorodnego i przyjaznego wszystkim jego mieszkankom i mieszkańcom nadal będzie częścią naszej wspólnej drogi do 2029 roku.

fot. Maciej Rukasz

(…) cała ta rezydencja jest trochę wejściem w nowe pole percepcji. Nie tylko dla mnie, ale i dla innych. Kiedy ludzie tutaj pytają, co ja właściwie robię, opowiadam im o warstwach pracy, o sensorach, o obrazach, o tym, że chcę nagrywać halę produkcyjną. Reagują na to życzliwie i jest w tym taka autentyczna ciekawość. Mam nadzieję, że to nie jest wyłącznie kurtuazja. Ale z drugiej strony cały czas pamiętam, że to jest sprawnie działające przedsiębiorstwo. Ja robię tutaj swoją pracę, na którą mam umowę, a oni mają swoją. Nie mogę po prostu wejść z butami i ogłosić, że teraz wywracamy świat do góry nogami i wszyscy zajmują się sztuką. Zupełnie nie o to chodzi. Mogę trochę naginać rzeczywistość ó będę miał opiekuna przy nagraniach, ustalamy zasady, jak to wszystko pogodzić z BHP i całą resztą ó ale jednak to oni są tutaj w pracy, która wymaga utrzymania rygorystycznych norm, a ja jestem gościem, który próbuje z tego miejsca coś wydobyć, nie rozmontowując jego podstawowej funkcji.

Nie każda rezydencja artystyczna zaczyna się od gotowej koncepcji. Czasem ważniejsze od odpowiedzi okazują się pytania i uważne wsłuchiwanie się w miejsce, do którego trafia artysta. Tak o swoim pobycie w firmie Medisept opowiada Maciej Połynko – muzyk, artysta audiowizualny i trzeci uczestnik projektu „Kultura w Pracy”.

W rozmowie z Ralphem Talmontem opowiada o pracy z dźwiękiem, obrazem i technologią, ale przede wszystkim o spotkaniu z ludźmi i przestrzenią, która rządzi się własnymi zasadami. Rezydencja, jak sam mówi, stała się wejściem w nowe pole percepcji. Nie tylko dla niego, lecz także dla pracowników firmy, którzy z ciekawością przyglądali się jego działaniom. Jednocześnie podkreśla, że rolą artysty nie jest zmienianie miejsca pracy w galerię czy pracownię. Chodzi raczej o to, by z szacunkiem dla codziennego rytmu firmy wydobyć z niej to, co zwykle pozostaje niezauważone. Połynko opowiada również o procesie twórczym, który nie zawsze prowadzi prostą drogą do gotowego dzieła, ale też o tym, że najważniejsze okazuje się uważne słuchanie i gotowość, by pozwolić miejscu współtworzyć ostateczny efekt.

Zapraszamy do lektury trzeciej rozmowy z cyklu podsumowującego rezydencje artystyczne realizowane w ramach projektu „Kultura w Pracy”. Autorem wywiadu i opracowania jest Ralph Talmont.

PRZECZYTAJ CAŁĄ ROZMOWĘ Z MACIEJEM POŁYNKO

Trwa przebudowa osiedlowego amfiteatru na Tatarach, jednej z kluczowych inwestycji rewitalizacyjnych realizowanych w tej części Lublina. Prace prowadzone są zgodnie z harmonogramem, a wykonawca zakończył już najważniejsze roboty konstrukcyjne. Po zakończeniu inwestycji mieszkańcy zyskają nowoczesną, bezpieczną i dostępną dla wszystkich przestrzeń do organizacji wydarzeń.

Dotychczas wykonano fundamenty oraz konstrukcje żelbetowe pod scenę i widownię, a także zamontowano konstrukcję stalową przyszłego zadaszenia. Obecnie trwają prace związane z wykonaniem pokrycia dachu. Równolegle realizowane są roboty przy budowie chodników oraz instalacji elektrycznych i telekomunikacyjnych. W kolejnych etapach inwestycji rozpoczną się również prace związane z zagospodarowaniem zieleni i nowymi nasadzeniami.

Zakres przedsięwzięcia obejmuje przebudowę widowni, remont i modernizację strefy sceny, wymianę zniszczonych nawierzchni oraz budowę nowych ciągów pieszych. Powstaną elementy małej architektury, nowe oświetlenie oraz monitoring. Całość zostanie dostosowana do potrzeb wszystkich użytkowników, w tym osób z niepełnosprawnościami.

Nowa infrastruktura umożliwi organizację koncertów, warsztatów, wydarzeń edukacyjnych i innych plenerowych inicjatyw, a także zwiększy dostępność przestrzeni publicznej poprzez likwidację barier architektonicznych i przestrzennych. Wartość inwestycji wynosi blisko 6,3 mln zł, a zakończenie prac planowane jest na luty 2027 roku.

Przebudowa amfiteatru jest jednym z przedsięwzięć wpisanych do zwycięskiej aplikacji Lublina o tytuł Europejskiej Stolicy Kultury 2029 i stanowi ważny element działań na rzecz wzmacniania lokalnej infrastruktury dla kultury oraz tworzenia dostępnych przestrzeni sprzyjających integracji mieszkańców.

Równolegle w dzielnicy Tatary realizowana jest przebudowa skweru przy ul. Montażowej. Projekt obejmuje utwardzenie placu pomiędzy budynkami, budowę nowych ciągów pieszych, stworzenie stref odpoczynku i zabawy oraz wykonanie nowych nasadzeń i aranżacji zieleni. Zakończenie prac planowane jest na marzec 2027 roku.

Obie inwestycje realizowane są w ramach projektu Rewitalizacja części dzielnicy Tatary w Lublinie, współfinansowanego z programu Fundusze Europejskie dla Lubelskiego 2021–2027.
Całkowita wartość projektu przekracza 12,3 mln zł, z czego 10 mln zł stanowi dofinansowanie z Unii Europejskiej, a około 1,2 mln zł pochodzi z budżetu państwa.

Zakończenie realizacji całego projektu planowane jest na koniec lipca 2027 roku.

fot. Kat Kubiak

Po lipcowych prezentacjach w Wodzisławiu Śląskim, podczas Festiwalu Góry Literatury i w Bielsku-Białej „Podróż Sztukmistrza: Prolog” wraca do Lublina. W sierpniu odbędzie się dziewięć pokazów, podczas których mieszkańcy i mieszkanki będą mogli zobaczyć pierwszą odsłonę projektu rozwijanego w ramach programu Europejskiej Stolicy Kultury Lublin 2029.

„Podróż Sztukmistrza: Prolog” łączy teatr ruchu, nowy cyrk i muzykę na żywo. Spektakl nie kończy się jednak na tym, co dzieje się na scenie. Ważną częścią wydarzenia jest także spotkanie z publicznością i wspólne doświadczenie, dlatego każdy pokaz ma swój własny charakter. To propozycja dla wszystkich, którzy chcą zobaczyć spektakl wykraczający poza tradycyjną formę przedstawienia.

Udział we wszystkich pokazach jest bezpłatny.

Terminy pokazów:

📅 Weekend 31 lipca – 2 sierpnia 2026

📅 Weekend 7–9 sierpnia 2026

📅 Weekend 22–23 sierpnia 2026

Godziny:
18:00 – Podróż Sztukmistrza: Prolog
20:30 – Fireshow

Lokalizacja:
Pokazy odbędą się na Placu Litewskim.
WAŻNE: 8 sierpnia pokaz odbędzie się na Placu po Farze

SZCZEGÓŁY WYDARZENIA