Rozmowa jest początkiem literatury. Wierząc, że literatura zaczyna się od rozmowy, ale również że rozmowa może zaczynać się od literatury, zapraszamy Państwa do świata napisanego przez naszych gości. Wyjątkowość form i głosów literackich odsłania Festiwal Lublin Miasto Literatury jako miejsce spotkania najpiękniejszych umysłów współczesnego pisarstwa. To właśnie różnorodność i przenikanie się liryki, prozy, literatury faktu oraz literatury międzynarodowej w przekładzie na język polski tworzy estetyczną mozaikę, która pokazuje cały wachlarz ludzkich emocji.
Literatura – pisana, mówiona, czytana, wyświetlana, interpretowana na scenie – łączy w sobie różne sztuki i może być rozumiana na wiele sposobów – przez każdego. Miasto Literatury to przestrzeń tej wolności. Wolności myślenia, która pozwala się spotkać w dialogu, w rozmowie, w której wypowiadane przez nas zdania potrafią nas i rozmówców zadziwić.
Zapraszamy na wyjątkowe spotkania u literackiego źródła. Zachęcamy do szeroko pojętej rozmowy, która wymyka się współczesności. Doskonale obrazuje to zdanie Azar Nafisi: „Niezwykłą cechą wielkiej literatury jest jednak jej zdolność do odzwierciedlania uprzedzeń autorki lub autora oraz realiów, w jakich osoba ta tworzyła, przy jednoczesnym wykraczaniu poza ich granice” (Azar Nafisi, „Czytaj niebezpiecznie. Wywrotowa siła literatury na burzliwe czasy”, przekł. Dawid Czech, Karakter 2023). Festiwal opiera się na czterech filarach, które odbijają sposoby widzenia świata i pojmowane razem pokazują jego harmonię, dlatego: proza, poezja, literatura faktu i przekład to dziedziny reprezentujące ten ład. W dniach 25-28 września bieżącego roku będzie można posłuchać osób autorskich podczas kilkudziesięciu wydarzeń: spotkań autorskich, paneli, warsztatów odbywających się w Centrum Kultury w Lublinie. Wiele punktów programu będzie także tłumaczonych na polski język migowy.
Park na Błoniach – częścią programu Europejskiej Stolicy Kultury 2029
Projekt wyrasta z przekonania, że trwała odporność społeczna rodzi się w praktykach współpracy i troski. Dlatego budujemy przestrzeń dla wymiany doświadczeń pomiędzy osobami artystycznymi, badaczkami i aktywistami, a także wzmacniamy głos pracowników i pracowniczek kultury poprzez dialog z organizacjami typu watchdog zajmującymi się prawami pracowniczymi i niezależnymi działaniami na rzecz poprawy warunków pracy w kulturze. Społeczna Przestrzeń Odporności Kulturowej to otwarte laboratorium – proces oparty na relacjach i eksperymentowaniu z nowymi modelami pracy, w którym sztuka staje się polem testowania praktyk wspólnotowych, a zarazem narzędziem systemowej zmiany.
