Na wschodnich krańcach Lubelszczyzny, tam gdzie od wieków spotykały się kultury, państwa i tradycje, po raz kolejny powstanie niezwykła przestrzeń dialogu między sztuką a naturą. W dniach 1–11 lipca 2026 roku miejscowości Bubel Stary i Bubel-Granna staną się gospodarzem kolejnej edycji Land Art Festiwalu, jednego z najważniejszych wydarzeń sztuki współczesnej realizowanej w krajobrazie naturalnym w Polsce. Tematem przewodnim tegorocznej edycji jest „ZIEMIA”. To motyw, który wykracza daleko poza dosłowne znaczenie. Ziemia staje się tu symbolem pamięci, wspólnoty, tożsamości i odpowiedzialności za świat, który współdzielimy z innymi. To również opowieść o krajobrazie jako nośniku historii i doświadczeń kolejnych pokoleń. Przez jedenaście dni artyści i artystki z Polski oraz z zagranicy będą tworzyć wielkoformatowe instalacje site-specific powstające w dialogu z rzeką Bug, światłem, roślinnością i ukształtowaniem terenu. Efektem ich pracy będzie otwarta galeria sztuki wpisana w naturalny krajobraz, dostępna dla mieszkańców i odwiedzających.
Materiały organizatora
Nieprzypadkowo festiwal odbywa się właśnie tutaj. Bubel Stary leży na pograniczu, które przez stulecia odgrywało istotną rolę w historii Europy Środkowo-Wschodniej. Przed zawarciem Unii Lubelskiej przebiegała tędy granica pomiędzy Koroną Królestwa Polskiego a Wielkim Księstwem Litewskim. Po 1569 roku miejsce podziału stało się symbolem wspólnoty – częścią Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Dziś ten sam krajobraz ponownie staje się przestrzenią spotkania, tym razem poprzez sztukę, która zachęca do rozmowy o relacjach człowieka z naturą oraz wspólnej odpowiedzialności za przyszłość.
Land Art Festiwal jest częścią programu Europejskiej Stolicy Kultury Lublin 2029 i jednym z projektów wpisanych do zwycięskiej aplikacji RE:UNION. Wpisuje się w sposób myślenia o Europejskiej Stolicy Kultury jako wspólnym przedsięwzięciu miasta i regionu. Lublin nie istnieje tu bez Lubelszczyzny, a Lubelszczyzna nie jest tłem dla programu. Trudno o lepsze miejsce dla tej opowieści. Tam, gdzie przez stulecia przebiegały granice państw i kultur, dziś nie wyznacza się już linii podziału, lecz przestrzeń wspólnego doświadczenia.
